+[BT]April Diary 000 : April fool's Day +
posted on 07 Feb 2009 15:47 by minami in Blodwen***จั่วหัวแดงๆใหญ่ๆเป็นการไถ่โทษ....ขอโทดค่ะ มิเนะลืมมม =[]=!!!***
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งที่งอกมากจาก...
หลังจากดองแล้วดองอีก... (มัน!)กลับมาอัพแล้วค่า TwT
อย่าเพิ่งลืมเอพริลคุงกันหมดนะ... *ซิกๆ*
//me โดนเตะ *ฮา*
+ April Diary 000 : April fool's Day
เสียงนกน้อยที่ขับขานอย่างเริงร่าในยามเช้า... หนวกหูน่า...
เสียงหลานสาวตัวเล็กชื่อ ป๊อกกี้ กำลังปลุกผมให้ตื่น... น่ารัก... แต่ไม่ตื่น...
เสียงร้องของชิวคุง แมวตัวโปรดของผมกำลังกวนประสาทพีนัท...
สุนัขตัวโปรดของพี่แอลฟี่... เสียงดังเกินไปแล้วนะ...
ผมพลิกตัวก่อนจะคลุมโปงนอนต่อ แล้วค่อยๆนึกถึงเรื่องที่เพิ่งฝันไปเมื่อครู่
ไม่ได้ฝันถึงเรื่องนี้นานเท่าไหร่แล้วนะ? ในวันที่ผมจากบ้านเกิดมาน่ะ......
"เอพริล! ลูกผู้ชายน่ะ ไม่ไว้ผมยาวกันหรอกนะ ไปตัดให้มันสั้นกว่านี้สิลูก " "ครับ พ่อ..." แต่ผมก็ไว้ผมยาว
"เอพริล! แว่นตาน่ะ มันเกะกะ ใส่คอนแทคเลนส์เถอะลูก" "ครับ แม่..." แต่ผมก็ใส่เเว่นตา
แถมกรอบแดงอีกตะหาก
"เอพริล! พ่อกับแม่ไม่ชอบแมวนะ อย่าเอามาเล่นในบ้านสิ" "ครับ..." แต่ผมก็เอามันมาเลี้ยงในห้องนอน
"เอพริล! ทำอะไรให้มันเป็นอย่างที่พูดเป็นมั๊ย!!" เสียงประสานของพ่อ แม่ดังลั่นบ้าน
คำๆนี้จะดังขึ้นทุกๆวัน ถ้าพี่สาวผมยังอยู่ พี่ก็จะคอยห้ามผม แต่พี่ของผมหายตัวออกไปจากบ้าน
เมื่อหลายปีมาแล้ว... ทำให้ผมทะเลาะกับพ่อ แม่เป็นประจำ...
"พ่อ แม่ ไม่เข้าใจผมมมมมม~~!!!" ผมตะโกนก่อนจะวิ่งออกจากบ้านไป (ซึ่งเป็นแบบนี้ประจำ)
ชีวิตของผมมันน่าเศร้านะครับ *เอาผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา*...
ทุกๆวันผมมักตอบรับกับคำพูดของคนทุกๆคน แต่ไม่เคยที่จะทำในสิ่งที่ตอบกลับไปเลย
เหมือนกับชื่อของผม...วินเซีย เอพริล ฟูลเลอรี่...พ่อกับแม่ตั้งชื่อมาให้เหมือนตั้งใจเลยแฮะ...
"เอพริลฟูล" เพื่อนหลายๆคนก็เรียกผมอย่างนั้น
ยกเว้นแค่คนเพียงคนเดียว... ที่ไม่เคยเรียกผมว่า "เอพริลฟูล"
...
"แก!!! พ่อ แม่ไม่เข้าใจฉันนน" ผมบุกเข้ามาในบ้านของเพื่อนรักก่อนจะกระโชกโฮกฮากใส่
มันมองผม ก่อนจะปิดหนังสือที่อ่านลง แล้วถอนหายใจ
"แล้วทำไมเวลาแกทะเลาะกับพ่อ แม่ที่ไร ต้องหนีมาหาฉันทุกทีเลยฮะ... เอพริล"
"ก็แกเข้าใจฉันที่สุดแล้ว ไอ้เพื่อนเลิฟ" ผมว่า
"ไม่อยากเข้าใจอ่ะ..."
"หน๊อย... งั้นฉันไม่กวนแกก็ได้(วะ) ไปล่ะ ชิ..." ผมพูดก่อนจะหันหลังเดินไปที่ประตู
"โอ๋ๆ อย่างอนสิ ล้อเล่นน่า ฮ่าๆ" คนพูดหัวเราะลั่น
"ฉะ...ฉันไม่ได้งอนว้อยยย เงียบไปเลย!!
"ฮ่าๆๆๆ เอพริลหน้าแดงอีกแล้ววว" ดูมันพูด... และแล้วผมยั้งเท้าตัวเองไม่อยู่ วิ่งไล่เตะมัน
"หน้าไม่แดงว้อยยยยยย!!!"
ชีวิตประจำวันของผมมักจะเป็นแบบนี้ประจำ เริ่มจาก...
ทะเลาะกับพ่อแม่ > วิ่งหนี > ไม่มีที่ไป > ไปหาไอ้เพื่ิอนงี่เง่า(ก็ได้วะ) >โดน(แม่ม)แกล้ง > ไล่เตะมัน >
ดึกๆก็แอบปีนหน้าต่างกลับเข้าห้องนอน ไม่ให้พ่อ แม่เห็น...
... (หาความมีสาระในสารบบนี้ไม่ได้อย่างแรง)
แต่ในวันหนึ่งที่ผมกลับมาถึงบ้าน...ในวันที่ชีวิตของผมเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ขณะที่ผมกำลังปีนหน้าต่างเข้าบ้านตามปกติ... ผมเห็นจดหมายฉบับหนึ่งในตู้จ่าหน้าถึงผม
ลายมือนี้ดูคุ้นๆอย่างประหลาด... เมื่อเปิดก็พบว่าเป็นของพี่สาวที่หายตัวไป!
"เอพริล... จดหมายนั่น ของพี่สาวแกสินะ" เสียงของพ่อดังขึ้น ผมเงยหน้ามองท่าน
"ใช่สิคุณ... ฉันจำลายมือนั่นได้ ลายมือของลูกไม่รักดีคนนั้น!" แม่พูดเสียงดัง
"อ้อ... ที่แท้แกก็แอบติดต่อกับมันสินะ" พ่อมองผมด้วยแววตาดุร้าย
"ไม่ใช่นะครับพ่อ! ผม..." ผมกำลังจะเถียงกลับ พ่อก็ชิงพูดก่อนผมซะงั้น
"ไม่ต้องมาโกหก แกมันก็ลูกไม่รักดีเหมือนกัน พูดอะไรก็โกหกไปหมด คราวนี้ก็เหมือนกันสินะ"
พ่อสรรหาคำมาว่าผมต่างๆนาๆ โดยที่แม่ก็ไม่ห้ามอะไรเลย.. ผมได้แต่นั่งนิ่ง...
.
.
แต่สติผมก็ขาดผึง!
"ทนไม่ไหวแล้วว้อยยยยย" (แน่นอนว่าผมตะโกนในใจ) เพราะ คำพูดแท้จริงที่ผมพูดออกมา คือ...
"พ่อ แม่ ไม่เข้าใจผมมมมมมม~~!!!" ว่าแล้วผมก็วิ่งหนีออกจากบ้านไป... อาเมน
"ไอ้เพื่อเลิฟ!!! เปิดประตูที๊!!!" ผมเคาะประตูบ้านมัน อย่างไม่เกรงใจ (เพราะ มันอยู่คนเดียว)
"อารายย... คิดถึงฉันกลางดึกเหรอ เอพริล~~"... ว่าแล้วผมโดดถีบขาคู่วใส่มัน... จนมันตาสว่าง
"เจ็บบบบ!!! เอพริลใจร้ายยยยย" มันตะโกนลั่น
"สมน้ำหน้า... เออ แก...วันนี้ฉันตัดสินใจแล้วล่ะ..." "?"
"วันนี้ฉันจะหนีออกจากบ้าน..." หลังจากที่ได้ยินคำพูดของผม มันก็ทำหน้าเหวอ
"แกจะหนีไปที่ไหน?"
"แกรู้ใช่มั๊ยว่าพี่สาวฉันหนีออกจากบ้านทำไม"
"หือ? อือ... พี่นายท้องก่อนเรียนจบ... แล้วก็หายไปเลยนี่นะ เมื่อหลายปีที่แล้วน่ะ..."
"ใช่ วันนี้ฉันได้จดหมายจากพี่ พี่บอกว่าฝากลูกสาวไว้กับเพื่อนที่เมืองๆนึง ชื่อ "บลอดเวน" ฉันจะไปที่นั่น..."
"หา??? แกจะไปจริงๆเหรอ"
"เออ..." ผมมองหน้ามัน
"ฉันไม่ห้ามหรอกนะ แต่ฉันคงจะคิดถึงแก" พอได้ยิน.. ผมก็เตะตามสัญชาตญาณ
"มะ...มะ..ไม่ต้องคิดถึงฉันว้อยยย ขนลุก"
"ว้าๆ เอพริลหน้าแดงอีกแล้ว ฮ่าๆๆ" และนี่ก็คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้วิ่งไล่เตะมัน...
หลังจากนั้นไอ้เพื่อนเลิฟก็ให้สร้อยผมมาเส้นหนึ่งบอกว่าแทนคำว่า "เพื่อน"
และแล้ว... ผมก็ออกจากเมืองบ้านเกิด เดินทางไปสู่เมือง "บลอดเวน"
สถานที่ที่ผมมาถึงแล้วไม่คิดจะจากไปไหนอีก... เมืองที่สงบสุข... ไม่จำเป็นต้องโกหกใคร......
ผมปรือตาขึ้นมองไปบนเพดานห้อง... เผลอหลับไปอีกรอบแล้วแฮะ...
"ปะป๊าาา พี่เอพริลตื่นแล้วววว" เสียงหลานสาวที่แสนน่ารัก... ลูกสาวของพี่สาวที่หายตัวไป... เธอตะโดนเสียงดัง ก่อนหันมามองผม
"พี่เอพริลตื่นสายอีกแล้วนะ เดี๋ยวก็ทำเค้กขายไม่ทันเปิดร้านหรอกค่ะ"
"ฮะ ฮะ... โทษทีนะ ป๊อกกี๊ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหล่ะ" ผมยิ้มพลางเอามือลูกหัวป๊อกกี๊เบาๆ
"ค่าาา วันนี้ป๊อกกี๊จะช่วยทำเค้ก ก่อนไปโรงเรียนนะคะ!"
"อื้อ!"
แล้วชีวิตประจำวันของผมก็ดำเนินไปอย่างปกติ...
ชีวิตที่มีความสุข...
-End. April Diary 000 : April fool's Day-
จบแล้ววววว TT[]TT!!! นั่งพิมพ์สดอยู่หลายชั่วโมง.... แอบยาวมาก... ขออภัยด้วยนะคะ
ไม่รู้จะงงกันรึเปล่า แต่ก็เอาเป็นว่าสงสัยตรงไหนถามได้ค่ะ
สกิลแต่งฟิคมิเนะมันต่ำต้อยนักค่ะ TwT โฮ... แถมรูปที่แปะ นั่งวาดเสร็จภายใน 3 นาที
(เลวมากกกกก ฮาาาา) =[]=!!!
//me โดนเตะ
หลายๆคนอาจจะสงสัย... ไอ้คุณเพื่อนของเอพริลที่ว่าชื่ออะไร... จริงๆแล้ว...
"มิเนะแต่งสดเลยไม่ได้คิดชื่อไว้ค่าาา TT[]TT!!!" *ฮาาาา*
//me โดนเตะ!!!
ใกล้ปิดเทอมแล้ว คิดว่าคงจะมีเวลาเล่น BT เยอะเลยค่ะ TwTb!
ใครว่างๆก็มาเอี่ยวกับเอพริลก็ได้่นะคะ ยินดีค่าาา~~~♥
ปล.รักคนอ่านค่าาาา
ปลล.กิจกรรมวันวาเลนไทน์ของBT... จะสั่งอะไรบ้างดีหนอ =w=+++ น่าสนใจทั้งนั้นเลยค่ะ!
ปลลล.โด BF(หรือFB) มิเนะเสร็จแล้วค่าาา TT[]TT!! แต่ยังหาเวลามาอัพไม่ได้ ฮาาา
//me โดนเตะ ก๊ากกก
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
edit @ 7 Feb 2009 21:00:34 by +Kira Minami : Marmon of Varia+
edit @ 7 Feb 2009 21:01:58 by +Kira Minami : Marmon of Varia+